Personal | Deze week even niet


Vandaag schrijf ik de eerste blogpost van 2016 en ik had nooit verwacht dat dit pas op de 11e van januari zou zijn. 
Als dit artikel online komt is het inmiddels alweer de 12e.

Maar waar begin je dit jaar je blog mee, als je even niet weet waar je over moet schrijven, 
omdat je lijf er even geen zin in heeft.
Zoals ik in de vorige blogpost schreef had ik echt voor ogen dat 2016 mijn jaar zou worden.
Daar ga ik nog steeds vanuit, maar het jaar begon helaas anders dan gewenst.


De laatste dag van 2015 werd ik namelijk ontzettend ziek wakker.
Ik was de hele nacht al elk uur naar de wc gerend en kwam dan ook helemaal gebroken mijn bed uit.
Gelijk maar mijn werk afgebeld, het voelde zo ontzettend suf om je werk te moeten afbellen op 31 december, want he, das wel een klassieke dag om je ziek te melden natuurlijk.
Helaas was ik echt ziek en ik kon ik eigenlijk gewoon niet eens op mijn benen staan.
Als ik stond was mijn evenwicht continue weg en moest ik mij ergens vastgrijpen.
Gewoon weg niet te doen, oftewel de laatste dag van 2015 zou ik voornamelijk slapend doorbrengen.

Voor het eerst in 10 jaar vriendschap zouden mijn beste vriendin en ik samen zijn met oud&nieuw en we baalde beide echt enorm. Maar ziek of niet, ze besloot alsnog langs te komen.
Waar oud & nieuw echt een feestje zou worden met oliebollen, champagne en vuurwerk, werd het voornamelijk vechten om alleen al een danoontje naar binnen te krijgen.
Gelukkig kon ik om 00.00 iets beter op mijn benen staan en konden we gelukkig nog wel van het vuurwerk genieten.

De dagen die erop volgde was ik vrij, zonder het aan te vragen had ik een soort mini vakantie.
Maar van vakantie was weinig te merken, ik verbleef dagenlang op de bank.
Zelfs mijn vriend had onverwachts dezelfde dagen vrij en dat gebeurde nooit.
We hadden er zo naar uitgekeken om een paar dagen samen vrij te zijn, hadden het eerst nog over een eventuele citytrip of overvliegen naar ons huisje, stiekem even kijken.
Maar de enige keer dat we besloten er even uit te gaan, moesten we binnen een uur weer terug naar huis omdat ik gewoon weg niet op mijn benen kon staan.
Iets met oververmoeidheid waarschijnlijk.

Op het moment dat ik dit nu schrijf gaat het gelukkig stukken beter, 
ik kan weer normaal lopen, eten en weer dingen doen.
Alleen als ik te fanatiek doe, dan merk ik dat erna.
Maar he, dat lijf moet gewoon meewerken, ik ben pas 23.

Vanaf vandaag heb ik dus ook eindelijk weer de energie gevonden om bezig te gaan voor de blog.
Maar wel op een fijne en rustige manier.
Ik zal alleen schrijven als ik wil en niet meer wanneer het voelt als een moet.


Foto via google.nl


CONVERSATION

1 reacties:

  1. Wat naar! Ik hoop dat je je snel beter voelt, niet teveel druk op jezelf leggen (hoe moeilijk ook)! Liefs

    BeantwoordenVerwijderen

Back
to top